Α' Πανελλήνιο Μαθητικό Διαγωνισμό Δημιουργικής Γραφής
Στο πλαίσιο του μαθήματος της Νεοελληνικής Γλώσσας Γ΄ Γυμνασίου (3η ενότητα) συζητούσαμε για το ρατσισμό, τις προκαταλήψεις, τη διαφορετικότητα, όταν λάβαμε ένα ενδιαφέρον μήνυμα που μας ενημέρωνε για τη διεξαγωγή του Α' Πανελλήνιου Μαθητικού Διαγωνισμού Δημιουργικής Γραφής που διοργάνωνε το Μεταπτυχιακό Τμήμα Δημιουργικής Γραφής του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας σε συνεργασία με τις εκδόσεις Γαβριηλίδη.
Το θέμα του διαγωνισμού ήταν η διαφορετικότητα-φυλετική, εθνική, κοινωνική, πολιτική, ιδεολογική, γλωσσική και κάθε άλλη-όπως αυτή εκδηλώνεται τόσο στο σχολικό όσο και στο κοινωνικό περιβάλλον.
Το κλίμα λοιπόν ήταν κατάλληλα προετοιμασμένο και με μια μικρή ενθάρρυνση και προτροπή οι μαθήτριες του Γ1 Αναστασία Βέργου και Κυριακή Ζαρνομήτρου εκδήλωσαν το ενδιαφέρον τους να λάβουν μέρος στο διαγωνισμό στην κατηγορία του τραγουδιού. Έτσι δόθηκε το έναυσμα στις μαθήτριες να εκφραστούν καλλιτεχνικά συνθέτοντας και ερμηνεύοντας ένα δικό τους τραγούδι με τίτλο “DARE TO TRY”. Δημιουργήθηκε λοιπόν, μια ομάδα με πρωταγωνίστριες τις μαθήτριές μας και βοηθούς-εμψυχωτές τη Φιλόλογο Σταματία Μαριεττή, την καθηγήτρια Αγγλικών Μαρία Σφήκα και τη ΜουσικόΤζένη Καρούμπαλη. Τα κορίτσια έκαναν μια αξιέπαινη προσπάθεια που βραβεύτηκε αποσπώντας έπαινο για τη συμμετοχή του. Το αποτέλεσμα μας χαροποίησε όλους γιατί οι μαθήτριές μας εκφράστηκαν δημιουργικά, αξιοποίησαν τα ταλέντα τους και ανέδειξαν ένα σύγχρονο κοινωνικό θέμα! Τις συγχαίρουμε και ευχόμαστε να ακολουθήσουν και άλλες συμμετοχές και διακρίσεις!
Χαίρομαι που οι μαθητές μου τολμούν, δημιουργούν, πειραματίζονται και με εμπιστεύονται!
Εκπαιδευτική εκδρομή στο δάσος του Ζυγού- Αιτωλοακαρνανίας
Περιβαλλοντικό πρόγραμμα 2014-15 "Το φυσικό περιβάλλον ως πηγή έμπνευσης"
Δευτέρα 6 Οκτωβρίου 2014
Τρώες - Κ.Π.Καβάφης
''Είν’ η προσπάθειές μας σαν των Τρώων. Κομμάτι κατορθώνουμε· κομμάτι παίρνουμ’ επάνω μας· κι αρχίζουμε νάχουμε θάρρος και καλές ελπίδες.
Μα πάντα κάτι βγαίνει και μας σταματά.
Ο Aχιλλεύς στην τάφρον εμπροστά μας
βγαίνει και με φωνές μεγάλες μάς τρομάζει.—
Είν’ η προσπάθειές μας σαν των Τρώων.
Θαρρούμε πως με απόφασι και τόλμη
θ’ αλλάξουμε της τύχης την καταφορά,
κ’ έξω στεκόμεθα ν’ αγωνισθούμε.
Aλλ’ όταν η μεγάλη κρίσις έλθει,
η τόλμη κι η απόφασίς μας χάνονται·
ταράττεται η ψυχή μας, παραλύει·
κι ολόγυρα απ’ τα τείχη τρέχουμε
ζητώντας να γλυτώσουμε με την φυγή.
Όμως η πτώσις μας είναι βεβαία. Επάνω,
στα τείχη, άρχισεν ήδη ο θρήνος.
Των ημερών μας αναμνήσεις κλαιν κ’ αισθήματα.
Πικρά για μας ο Πρίαμος κ’ η Εκάβη κλαίνε.''
Αρέσκεται στο σκοτάδι το Ποίημα. Εκεί σπέρνεται ανοίγοντας μικρούς φεγγίτες, που μεγαλώνουν, μεγαλώνουν... Το πολύ ηλιακό φως το εκτυφλωτικό το πληγώνει. Γιατ' είναι φως το Ποίημα, φως ενός άλλου φωτισμού, δυνατότητα ενός άλλου Ήλιου. Η Ευδαιμονία του Χορτασμού και της Οικονομίας το αφήνει νηστικό. Σαν ένα ζώο λησμονημένο κι άχρηστο. Μη έχοντας δοκιμάσει το μαχαίρι της πείνας για ψωμί και φως, τη δίψα του στερεμένου ποταμού. Η Ανυποψία των Κοντόφθαλμων και των Κοιμισμένων το αποφεύγει, έξω από τον ύπνο του δικαίου, έξω απ' τ' όνειρο, σαν ένα εφιαλτικό πουλί. Όλα τα μάτια τ' άγρυπνα στρέφουν προς το Ποίημα. Από τη συλλογή Ars Poetica (1974) του Γιώργου Θέμελη